Matthijn Buwalda

Matthijn Buwalda (1983) is een Nederlandse zanger en liedschrijver.
Hij groeide op in een muzikaal evangelisch gezin en gaf op zijn vierde jaar tijdens een zomerconferentie ‘zijn hartje aan Jezus’. Volgens hem heeft God hem van zichzelf gered door hem zo jong al op dit spoor te zetten. Anders had hij zich kunnen verliezen in een leven met teveel autonomie of vrijheid. Fundamentele twijfel aan God heeft hij nooit gehad.

Rond z’n 18e begon hij serieus liedjes te schrijven en gaf uiteindelijk zijn studie rechten op voor de muziek. Een jongensdroom kwam uit toen Kees Kraaijenoord hem vroeg om mee te gaan optreden.

Sinds 2006 heeft hij verschillende cd’s uitgebracht en door heel Nederland concerten gegeven. Zijn eerste albums staan vol met zelfgeschreven liederen die ontstaan zijn vanuit zijn eigen kerkelijke achtergrond. Veel van deze nummers worden nog regelmatig gezongen in verschillende kerken.

Vanaf het album ‘Matthijn in het klein’ (2012) verlegt Matthijn de focus van kerkliederen naar Nederlandstalige luisterliedjes. Herkenbare liedjes die het verhaal vertellen van doodgewone mensen in het perspectief van Gods grote verhaal. De kerkzalen worden steeds vaker afgewisseld met kleine theaters. Deze lijn zet zich door op de cd’s ‘Auto met Chauffeur’ (2013) en ‘Straks, als ik geen pijn meer doe’ (2014). De theaterprogramma’s die volgen op deze cd’s worden goed bezocht en Matthijn blijkt zich thuis te voelen als verhalenverteller in het theater.

Matthijn heeft voor verschillende andere artiesten en televisieprogramma’s liederen geschreven. Het nummer ‘Dit pakt niemand ons meer af’ schreef hij samen met Henk Pool voor de bioscoopfilm ‘Achtste groepers huilen niet.’ Met dit nummer werden zij genomineerd voor een Rembrandt-Award voor beste titelsong. Ook won Matthijn de BUMA Cultuur prijs Beste lied in 2015 voor zijn nummer ‘Nog één rivier.’

Naast zijn werkzaamheden binnen de muziek is Matthijn regelmatig actief als columnist.